Loading

सम्झना / लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा

जब पृथिवीमा बादल आउँछ

    जीवनमाथि विषाद

जब बर्षन्छन् आँसु झरी

    उरमा शुष्क उजाड

जब सब तर्क बिलौना बन्छन्

    पीडा मनका याद

भूकम्पपछिका स्वप्न शहर

    सम्झनु औंसी रात

 

चिच्याहट मरुभूमिमा, पुग्दछ हात निधार

जीवन, बन्दछ धिक्कार, सफल बलीटो पार ।

गर्छु बिरानो निष्ठुरी संसार-जङ्गलभित्र पुकार

जब जिउन नै बन्दछ बोझा, मनमा हाहाकार ।

तब सम्झन्छु आँसु अडाई पलकविषे तिमीलाई

 

सम्झनामा खिल्दछ उपवन

    रङ्ग र रस पाई ।

हराभरा भै उठ्छ बलौटो

    खेल्दछ शीतल जल

गाउँछ कोकिल मनमा ल्याउँछ

    एक वसन्त मृदुल ।

तिम्रो श्वास सुवास भरी

    चल्दछ मलय-लहर

सम्झनामा सुतिरहेका

    उठ्छन् तिम्रा मधुर स्वर ।

Segments: 

Comments